نویسنده: احسان سلام، استاد دانشگاه
دو گونه «زن» داریم:
ـ یکی لایکزن و دیگری لافزن!
دو گونه خبر داریم:
ـ یکی خبرهای خبرساز و دیگری خبرهای خرساز!
دو گونه مُفتی داریم:
ـ یکی مفتیای که فتوا میدهد و دیگری «مُفت»ای که فتفت میکند!
دو گونه رهبر داریم:
ـ یکی راهگم و دیگری رهزن!
دو گونه رهرو داریم:
ـ یکی زگهواره تا گور دانش میجوید و دیگری ز گهواره تا گور میشاشد!
دو گونه «گذاری» داریم:
ـ یکی سرمایهگذاری و دیگری «خَرمایهگذاری!»
دو گونه «عطف» داریم:
ـ یکی «واوعطف» که جایش در دستور زبان است و دیگری «نقطهی عطف»که مکانش افغانستان!
دو گونه دیو داریم:
ـ یکی«دیو»رند و دیگری «دیو»بند.
دو گونه «نگران» داریم:
ـ یکی نگرانِ اوضاع و دیگری نگران ملیبس.
دو گونه تُف داریم:
یکی تفِ مقیم تفدانی و دیگری تفِ سربالا.
دو گونه کارد داریم:
ـ یکی کاردی با آن سرِ خربوزه را میبریم و دیگری کاردی که به استخوانمان رسیده.
دوگونه دهن داریم:
ـ یکی دهنی که در آن لقمه را میگذاریم و دیگری دهنی که ملاکجالدین پارهاش میکند.
دو گونه «باد» داریم:
ـ یکی زندهباد و دیگری مردهباد.
دو گونه «بینی» داریم:
ـ یکی پیشبینی و دیگری پسبینی.
دو گونه «ریش» داریم:
ـ یکی برای ماندن و دیگری برای چسپاندن با «خند!»
دو گونه دل داریم:
ـ یکی برای دلبَری و دیگری برای دلدردی!
دو گونه چشم داریم:
ـ یکی برای چشمانداز و دیگری برای چشمچرانی!
دو گونه زنگ داریم:
ـ یکی زنگ تلفون و دیگری زنگ خطر.
دو گونه دعوتگر داریم:
ـ یکی آنکس که ما را به خوردن کباب گوسفند دعوت میکند و دیگری آنکس که به جویدن قورمهی پلاستیک!
دو گونه «بسمالله» داریم:
یکی بسمالله که از ترسش جن فرار میکند و دیگری «بسم الله» که از ترس جن فرار کرد!
آدرس کوتاه : www.parsibaan.com/?p=3011
